เรื่องสั้นบรรยากาศชมพูๆให้เข้ากับบรรยากาศแห่งความรักโดยโจบิตะ

เช้าวันจันทร์ น่าจะเป็นวันที่ใครๆ ไม่อยากตื่นไปทำงาน

ศลิลลา มีชีวิตที่หมกอยู่กับงานๆๆ จนเธอคิดว่า ชีวิตมันมีแค่นี้เองเหรอ เหนื่อยมากมายแต่ไร้ใครแคร์ นี่ก็จะอีกวาเลนไทน์แล้ว แต่ทำไมมันช่างเป็นช่่วงเวลาว้าเหว่ในใจ

ย้อนเวลากลับไปสมัยนิสิต ศลิลลาชอบนั่งทอดสายตาใต้ชมพูพันธ์ทิพย์ในวันวาเลนไทน์ เธอหวังว่าซักวันจะมีโลกที่สดใสกับหัวใจที่เบิกบาน

“เราคงฟุ้งซ่าน โลกสดใสคงไม่ใช่ตัวเรา”

ใน 2 ปีที่ทำงานอยู่กลางเมืองใหญ่ เธอแวบคิดถึงเรื่องนี้บ้าง แต่ก็ได้แค่คิด

“ปีนี้ กลับไปเยือนถิ่นเก่าที่เคยอยู่ ไปดูชมพูพันธ์ทิพย์ดีกว่า” เธอแอบคิดว่าครั้งนี้คงไม่ใช่แค่พล่ามในใจ แล้วบันทึกไว้ในgoogle calendarว่า 14กุมภา จะไปกำแพงแสน

*************************

หนุ่มวัยเฉียด30 “สัณเศรษฐ์” เริ่มคิดถึงตัวเองว่า
จะทำชีวิตให้มีชีวา มีคุณค่ากับตัวเองยังไงดี
เค้าค้นหาคุณค่ามานาน
จนเห็นโอกาสจากทีมวิ่ง
เค้าจึงผันตัวเองสู่การฝึกฝน

จากวันแรกจนถึงวันนี้ก็4เดือนกว่าแล้ว
เค้าคิดกับตัวเองว่า
ลองหาอะไรทำสนุกๆ
เช่น เขียนบทความวิ่งตามหารักที่กำแพงแสน
สอดรับดอกชมพูพันธ์ุทิพย์กำลังบานงามสะพรั่ง

“ถ้าสีชมพูคือสีของวาเลนไทน์
กำแพงแสนก็คงเป็นดินแดนแแห่งรักหรือเปล่าหนอ?” นี่คือพล๊อตเรื่อง..เขียนเอาสนุก

14 กุมภา
สัณเศรษฐ์ ตัดสินใจเดินทางตั้งแต่ตี4
ฝ่าไอหมอกออกจากเมืองใหญ่สู่กำแพงแสน
แต่งชุดวิ่งเฟี้ยวๆไปสนุกๆ คนเดียว
วันนี้คงสนุก มีมุขเสี่ยวไปเล่าขานในblogของตัวเอง

…. แต่แล้วชีวิตก็เปลี่ยนไป แบบที่คิดไม่ถึงว่าจะเปลี่ยน

*************************

จบสั้นๆดื้อๆ แค่นี้แหล่ะครับ
แต่ถ้าเพื่อนๆ ว่ามันยังไม่ควรจะจบ
ลองเขียนต่อสิครับ อยากรู้จังว่าเพื่อนๆ คิดว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
ใครเขียนได้ถูกใจผมที่สุด 2 ท่าน ผมจะส่งต่อความอร่อยด้วยขนมอร่อยๆ จากย่างกุ้งให้ครับ

โจบิตะ
#TeamBeyond #GoTogether
#ศิษย์พี่คม #น้องพี่ปู

Views (75)

Comments